ห่ะบัตยูวววว...แจ๊กกวิ้งแกว๊สสสส!!
 |
| เมื่อยักษ์ Stabilize_Large ชนยักษ์ Four-R ในสนามแข่งรอบชิงชนะเลิศ (14 มีนาคม 2555) |
ไหนๆ ก็ได้แนะนำเรื่องราวเกี่ยวกับการสร้างหุ่นยนต์กู้ภัยเบื้องต้นไปแล้ว คราวนี้ก็จะพาคุณผู้ชม หรือผู้ที่สนใจในการแข่งขันหุ่นยนต์รายการนี้ ไปทำความรู้จักกับรูปแบบสนามแข่งขันกันแบบคร่าวๆ และพอให้ได้รู้ว่าจะหลบหลีก หรือเคลื่อนผ่านอุปสรรคทั้งหลายอย่างไร ในเมื่อได้เป็น "พลขับหุ่นยนต์"
หมายเหตุ : รูปภาพประกอบทั้งหมดนี้เป็นลิขสิทธิ์ของกลุ่มนักวิจัยหุ่นยนต์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา (Ratchasima Rajbhat Robotics Researcher) หรือ Four-R และทีม iRAP (Invigorating Robot Activity Project) จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ สำหรับเจ้าของสถานที่แข่งขัน และบริษ้ท เครือซิเมนต์ไทย จำกัด สำหรับผู้ให้การสนับสนุน อนุญาตให้นำไปเผยแพร่ได้ โดยยึดหลักอนุสัญญาครีเอทีฟคอมมอนส์ ชนิดระบุที่มา-ไม่ใช่เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน 3.0
หลังจากที่เราทราบกติกาการแข่งขันมาบ้างแล้ว และพร้อมที่จะเผชิญกับโจทย์การแข่งขันในแต่ละปี แน่นอนว่าสนามแข่งนั้นจะมีอุปสรรคระดับพื้นฐาน ตามมาตรฐานการแข่งขันระดับสากลให้ได้ลิ้มลอง ได้สัมผัสกันอย่างใกล้ชิด แถมมีความยุ่งยากในการเคลื่อนผ่าน ซึ่งจะแนะนำเอาไว้ว่ามีอุปสรรคอะไรบ้างที่ "พลขับหุ่นยนต์" จะต้องเผชิญ
เนิน (Ramp)
จัดเป็นอุปสรรคระดับเขตสีเหลือง (ง่าย) และในเขตสีส้ม (ยากปานกลาง) เหมาะสำหรับหุ่นยนต์กู้ภัยทั้งชนิดมีผู้บังคับ และแบบอัตโนมัติ ซึ่งทางลาดเหล่านี้จะมีความยากตรงวัสดุที่ใช้ทำนั้นเป็นไม้อัด หรือไม้ OSB (เศษไม้ต้นสน) ซึ่งมีความลื่นพอที่จะทำให้หุ่นยนต์ไถลตกข้างทาง หรือไปติดกำแพงได้เลย และมีระดับความลาดเอียงตั้งแต่ 15-30 องศาอีกด้วย
หุมดทแยง (diagonal pin)
ถัดจากสนามเขตสีเหลืองเข้ามาถึงอุปสรรคยากๆ ในเขตสีส้ม (ยากปานกลาง) อย่างหมุดเหล่านี้แล้ว นี่ถือว่าเป็นหมุดที่ทำให้หุ่นยนต์จากหลาย ๆ สถาบันการศึกษาพลิกคว่ำได้ง่าย การเคลื่อนผ่านจริง ๆ ก็คือการเบี่ยงไปทางด้านข้าง หาตำแหน่งที่ให้ตัวหุ่นยนต์ทรงตัวได้สมดุลบนหมุดมากที่สุด ที่เหลือก็แค่ข้ามผ่านไปให้ได้ก็พอ
หมุดตรง (straight pin)
มีทั้งแนวตรง และแนวขวาง แนวขวางถือว่าพอผ่านได้ แต่หากเป็นแนวตรง รับรองว่าติดท้องตรงกลางแน่ ๆ แต่ก็แก้ทางได้ด้วยวิธีการเบี่ยงไปด้านข้าง ใช้แขนยกตัวหุ่นให้ข้างหนึ่งขึ้นไปอยู่บนหมุด จากนี้แล้วก็เคลื่อนผ่านไปเรื่อยๆ แต่ต้องระวังเรื่องการพลิกคว่ำให้ดีเมื่อคิดที่จะผ่านอุปสรรคนี้
หมุด 4 มุม (4 axis pin)
มีความยุ่งยากหากหุ่นยนต์ต้องการจะกลับตัวบนหมุดนี้ ต้องระวังอย่างมาก หากติดเมื่อไร ต้องหนีให้พ้นสถานเดียว โดยการใช้แขนยกตัวมันข้ามไป และหุ่นยนต์ที่มีความกว้างไม่มากมักมีความได้เปรียบตรงนี้ด้วย
บันได (ladder)
หุ่นยนต์กู้ภัยทุกตัวจะต้องผ่านอุปสรรค์ในเขตสีแดง (ยากมาก) ให้ได้ ซึ่งจุดนี้จะต้องคำนึงถึงความสมดุลของตัวหุ่นยนต์ขณะปีนป่าย หากหนักเกินไปจนเสียสมดุล ก็อาจจะเทกระจาดตกบันไดได้ ส่วนมากถ้ามีแขนยกตัวหุ่นมากกว่า 2 จุด จะได้เปรียบกว่า เพราะสามารถพยุงตัวขณะปีนป่ายอุปสรรคนี้ผ่านไปได้อย่างสบาย ๆ
ทางลาด 45 องศา
ไม่เหมือนกับการปีนป่ายขั้นบันได แต่จะต้องใช้พลังขับเคลื่อนมากกว่าปกติ หรือใช้ระบบเกียร์ PWM เท่านั้นถึงจะสามารถขึ้น/ลงได้ แต่ต้องระวังเพราะหากพลาดเมื่อไร หุ่นยนต์อาจหงายท้อง หรือพลิกคว่ำเอาง่าย ๆ เพราะความลื่นเช่นกัน
สรุปรวม ๆ เลยก็คืออุปสรรคจำพวกเนิน ๆ หมุด ๆ ดังกล่าวนี้ จะมีขนาดที่เป็นมาตรฐานสำหรับการแข่งขัน ทั้งในและต่างประเทศ โดยต้องให้ได้รับรองยอมรับจากคณะกรรมการว่าสามารถนำมาใช้ได้ ซึ่งกำหนดขนาดมาดังนี้
ประเภทเนิน : ความสูง 30 เซนติเมตร, ความกว้างและความยาว 124-125 เซนติเมตร, ความลาดชันตั้งแต่ 15-30 องศา
ประเภทหมุด : ความสูงตั้งแต่ 10, 25, 30 เซนติเมตร ความกว้างและความยาว 124-125 เซนติเมตร
จุดพบผู้ประสบภัย (Victim)
ผู้เข้าแข่งขันหากพบจุดต้องสงสัยในสนาม นั่นหมายความว่าเราพบผู้ประสบภัยตามจุด บางครั้งอยู่ในกล่อง อยู่ในช่องซอกหลีบต่างๆ ภายในสนาม ถูกแขวนลอยข้างกำแพง และรวมไปถึงช่องแคบเล็กๆ ที่แขนกลสามารถเข้าถึงได้โดยการยืด ส่วนใหญ่จุดพบผู้ประสบภัยนั้นจะประกอบไปด้วยตัวตุ๊กตา (บางตัวขยับได้ด้วย!!) กระเป๋าน้ำร้อน เครื่องเล่นเสียง ป้ายสัญลักษณ์ และแผ่นทดสอบสายตา ทั้งหมดมีไว้เพื่อทดสอบความสามารถของอุปกรณ์ตรวจจับชนิดต่างๆ บนตัวหุ่นยนต์ เมื่อพบผู้ประสบภัยจำลองนี้ทุก ๆ จุดในสนาม
เพื่อให้เห็นภาพแบบชัดๆ เราก็มีตัวอย่างจริง ๆ จากคลิบมาให้รับชม สั้น ๆ ได้ใจความ
ยังมีอุปสรรคอื่นๆ ที่มีความยากกว่าอุปสรรคพื้นฐานที่ได้นำเสนอไป ซึ่งในแต่ละปีจะมีเพิ่มเข้ามาตามการพัฒนาหุ่นยนต์จากสถาบันต่าง ๆ เพื่อทดสอบความสามารถเพิ่มเติม ในกรณีที่หุ่นยนต์ตัวนั้น ๆ ทำไม่ได้ในบางจุด โดยอุปสรรคยาก ๆ เหล่านี้จะเป็นแบบใดบ้าง เพื่อที่ว่าหุ่นยนต์จากสถาบันการศึกษาของตนนั้นจะต้องใช้วิธีแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ในการเคลื่อนผ่านไปให้พ้น และได้พบผู้ประสบภัยจำลองตามจุด เพื่อทำคะแนนในส่วนอื่น ๆ ต่อไป
ติดตามรับชมต่อด้านล่าง ว่ามีอุปสรรคอะไรบ้างที่อาจจะได้เจอในการแข่งขัน (และมีมาให้ได้ลิ้มลองทุกปี)
 |
| พื้นที่ประสบภัยเขตสีน้ำเงิน (สีดำ) สามารถนำเอาระบบแขนกลมาใช้งานได้ โดยการหยิบจับขวดน้ำ หรือท่อนไม้เอาไว้ แล้วนำส่งตามจุดพบผู้ประสบภัยในพื้นที่นี้ |
 |
| สะพานท่อนไม้ ใช้สำหรับทดสอบการทรงตัว และทดสอบเทคนิคการใช้ขายกตัวหุ่นยนต์ |
 |
| กับดักหมุด 4 มุม |
 |
| บันไดเวียน ทดสอบการปีนป่ายบันไดแบบไม่สมมาตร |
 |
| ดงถังน้ำ |
 |
| สะพานแขวน |
และอุปสรรคอื่นๆ ในวิดีโอด้านล่างนี้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น